รูนคืออะไร
รูน คืออักษรของชนเจอร์แมนิกโบราณ ชุดที่เก่าที่สุดคือ เอลเดอร์ฟูธาร์ค (Elder Futhark) 24 ตัว ใช้ราวคริสต์ศตวรรษที่ 2-8 ชื่อ "ฟูธาร์ค" มาจากเสียงของรูนหกตัวแรก F U Th A R K แบ่งเป็นสามกลุ่ม กลุ่มละแปดตัว เรียกว่า แอทท์ (aett) ตามชื่อเทพเฟรย์ ฮากัล และเทียร์
ที่มาของความหมาย
ความหมายของรูนมาจากบทกวีรูนโบราณสามฉบับ คือ บทกวีรูนนอร์เวย์ ไอซ์แลนด์ และแองโกล-แซกซัน ซึ่งบรรยายชื่อของรูนแต่ละตัว เช่น Fehu แปลว่าปศุสัตว์ซึ่งเป็นทรัพย์ Isa แปลว่าน้ำแข็ง การใช้รูนเสี่ยงทายแบบปัจจุบันได้แรงบันดาลใจจากบันทึกของทาซิทัส ที่เล่าว่าชาวเจอร์แมนิกเสี่ยงทายด้วยการโยนไม้ที่สลักเครื่องหมาย
นอร์นทั้งสาม
ตำนานนอร์สมีเทพีแห่งชะตาสามองค์ อูร์ด (สิ่งที่เป็นมา) แวร์ดันดี (สิ่งที่กำลังเป็น) และสกุลด์ (สิ่งที่ควรจะเป็น) การวางสามรูนจึงอ่านตามลำดับนี้
อ่านเพิ่มเติม: ภูมิศาสตร์เสี่ยงทาย · อี้จิง · อีฟา